۱۳۸۷ فروردین ۳۰, جمعه

رابرت دنیرو


زندگی‌نامه
رابرت دنیرو بازیگر ایتالیایی‌تبار آمریکایی در هفدهم اوت سال ۱۹۴۳ در نیویورک بدنیا آمد. بازیگری درونگراست و بازیهای تأثیرگذار او منبع الهام بسیاری از جوانان بوده‌است. خیلی زود با تیم مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کاپولا آشنا شد. این کارگردانان که همچون رابرت دنیرو اصل و ریشه‌ای ایتالیایی داشتند تصمیم بر ایجاد موجی از فیلمهای انتقادی از سیستم سرمایه داری و جو بی خیالی حاکم بر آمریکا گرفتند. علمدار این موج کاپولای کبیر بود. اما مارتین اسکورسیسی و رابرت دنیرو تیم هماهنگی از آب در آمدند. فیلم های زیادی نیز تهیه و چند فیلم نیز کارگردانی کرده است مانند داستان یک برانسکی که فیلم بسیار زیبا یی از آب در آمد این فیلم در تلویزیون ایران به نمایش در آمده است . مارلون براندو در مورد او گفته است:(به گمان من حتی خود دنیرو هم نمیداند که تا چه حد مهارت دارد.) رابرت دنيرو در كنار آرنولد شوارتزنگر تام كروز و آل پاچينو در سال 1994 براي فيلمي در كنار همديگر آماده ميشدند كه اين فيلم بنا به دلايلي هرگز به پرده نرفت.


رابرت دنیرو در جنشواره فیلم در برلین
آخرین گفت‌وگوي دنيرو درباره چوپان مهربان
راننده تاکسی
مهم‌ترین فیلمهای رابرت دنیرو را اسکورسیزی کارگردانی کرده‌است و شاید بتوان بازی دنیرو در نقش تراویس بیکل را الگویی برای کل بازیگری وی در نظر گرفت. عنوان این فیلم راننده تاکسی بود و دنیرو در نقش یک سرباز از جنگ برگشته که بعلت بیداری ذهنی و دیدن زندگی کثیف مردم قادر به خوابیدن نیست در مؤسسه تاکسیرانی مشغول بکار می‌شود و با دردمندی حاضر به مسافرکشی شبانه در محله هارلم نیویورک می‌شود. تراویس (که نقش او را دنیرو بازی می‌کند) پس از اندی متوجه فجایعی که در خیابان‌ها و در بطن مردم در جریان است می‌شود و با وجود حالت انفعالی که دارد تصمیم به برطرف کردن این مشکلات می‌نماید. روشهای او خشونت بار است و نهایتاً تنها قادر به بازگردانیدن جودی فاستر (که در سن ۱۴ سالگی نقش یک فاحشه را بازی می‌کرد) به خانه می‌گردد. حس انزوای تراویس تا مدتهای مدیدی بر بازی دنیرو سنگینی می‌کرد. البته دنیرو بازیگری چیره دست است و با ایفای نقشهای متفاوتی پس از این فیلم سعی در دور شدن از کارکتر تراویس داشت.
سایر فیلم‌ها
دنیرو برای بازی در نقش جیک لاموتا (بوکسور موفق آمریکایی در دهه ۱۹۴۰ و اواسط ۱۹۵۰)در فیلم گاو خشمگین برنده اسکار بازیگری گردید. او برای ایفای نقش جیک لاموتا ۲۵ کیلوگرم وزن اضافه کرد و ضرب المثل بازیگری گردید. فیلمهای خوب دنیرو بسیارند. روزی روزگاری در آمریکا یک اودیسه بود. شکارچی گوزن یک فیلم انتقادی محشر از جنگ ویتنام بود. بیدارشده‌ها فیلمی در مورد یک بیمار فلج ذهنی بود که دنیرو نقش او را بخوبی ایفا کرد. تنگه وحشت یک فیلم تکان دهنده در مورد وحشت از انتقام بود. دنیرو برای این فیلم دندانهای خود را با اورتودنسی به هم ریخت و تنش را با جوهر گیاهی (که بعدها جذب بدن می‌شد) کلاً خالکوبی کرد تا نقش یک جنایت کار جنسی را بازی کند.دنیرو در بیش از هشتاد فیلم بازی کرده است که در زیر اسم تعدادی از آنها آمده است .
دنیرو همچنان در حال بازی در فیلم‌های مختلف است اما او نیز پیر شده‌است. جدیداً در فیلم‌های اسکورسیسی بازی نکرده‌است و در حال دست و پنجه نرم کردن با بیماری پروستات خود است.
فیلم‌شناسی


رابرت دنیرو در فیلم مخمصه
· ۱۹۶۵:
o سه اتاق در منهتن
· ۱۹۶۸:
o تبریکات
· ۱۹۷۰:
o سلام مامان!
o مامان فشنگی
· ۱۹۷۳:
o طبل را آهسته بزن
o خیابان‌های بی رحم
· ۱۹۷۴:
o پدر خوانده ۲
· ۱۹۷۶:
o راننده تاکسی
o ۱۹۰۰
o آخرین قارون
· ۱۹۷۷:
o نیویورک، نیویورک
· ۱۹۷۸:
o شکارچی گوزن
· ۱۹۸۰:
o گاو خشمگین
· ۱۹۸۳:
o سلطان کمدی
· ۱۹۸۴:
o روزی روزگاری در آمریکا
· ۱۹۸۵:
o برزیل
· ۱۹۸۶:
o مأموریت
· ۱۹۸۷:
o تسخیرناپذیران
o قلب فرشته
· ۱۹۸۸:
o گریز نیمه شب
· ۱۹۸۹:
o ما فرشته نیستیم
· ۱۹۹۰:
o رفقای خوب
o بیداری‌ها
· ۱۹۹۱:
o تنگه وحشت
· ۱۹۹۳:
o قصه‌ای از برانکس
· ۱۹۹۴:
o فرانکشتاین
· ۱۹۹۵:
o کازینو
o مخمصه
· ۱۹۹۶:
o هوادار
o خوابگردها
o موفق‌های یک شبه
o اتاق ماروین
· ۱۹۹۷:
o جکی براون
· ۱۹۹۸:
o رونین
o دم سگ را بجنبان
· ۱۹۹۹:
o این را تحلیل کن
· ۲۰۰۰:
o ملاقات با والدین
o مردان شرافت
o راکی و بولوینکل
· ۲۰۰۱:
o امتياز
o ۱۵ قيقه
· ۲۰۰۲:
o تحلیلش کن
o شهر ساحلی
o زمان نمایش
· ۲۰۰۴:
o پل سان لويس ري
o فرستاده الهي
o ملاقات با خانواده فاکرز
o داستان کوسه (گوینده)
· ۲۰۰۵:
o قایم موشک
· ۲۰۰۶:
o چوپان خوب

۱۳۸۷ فروردین ۲۹, پنجشنبه

سکسی2












این هم چند عکس سکسی امیدوارم لذت ببرید. بعد از دیدن عکسها نظر خود را بدهید.

۱۳۸۷ فروردین ۲۸, چهارشنبه

زندگی نامه مارلون براندو(پدرخانده)

9
<<من هیچ وقت شاگرد با ادبی نبوده ام >> <<در اتوبوسی به نام هوس>>
براندو، متولد سال1924 در اوهاما، نبراسکا، قبل از بازی در "اتوبوسی به نام هوس" از الیاکازان ، در نسخه تئاتری همین فیلم ، اثر استانلی کووالسکی در برادوی ظاهر شده بود. شخصیت براندویی با این فیلم ( اتوبوسی به نام هوس) به ظهور رسید« مرد یاغی و بدوی وبی ثباتی که همه چیز را برای خود می خواست». معهذا ، رنگین نامه هایی که این کلیشه را پروبال می دادند ، نقش های متفاوت دیگری را که این بازیگر «سبک دار» ایفا کرده بود ، ندید می گرفتند
آدم افلیج مردان ( 1950 ، اولین فیلم او)انقلابی مکزیکی در " زنده باد زاپاتا" 1952مارک آنتونی در " جولیوس سزار" 1953و سردسته اوباش موتورسوار در" وحشی" 1954به یادماندنی ترین نقش او در اوایل کار در فیلم " در بارانداز 1954" بود. اینجا نیز وی نقش مردی طبعا خشن و بی ثبات را ایفا کرد ، ولی درونمایه های عطوفت و آسیب پذیری را در شخصیت وی به خوبی نشان داد و با این ترتیب یکی از عالی ترین بازی های سینمایی را ارائه کرد.براندو هیچگاه احساس تحقیرش را نسبت به حرفه خود پنهان نکرده: شاید این تحقیر بیشتر متوجه جنبه تجاری صنعت سینماست تا خود بازیگری ، ولی این امر منجر به بی خیلی و نتیجتا چند کار خراب شده است:Desiree دزیره 1954چای خانه ماه اوت 1956سایونارا 1957قصه های شبانه 1964و فیلم " کندی Candy " در سال 1968اما کثرت نقش های او گیج کننده است: از شکسپیر تا موزیکال ، از درام تا کمدی . در " مردها و عروسک ها" در نقش اسکای مسترسون همه را مجذوب کرد. در " شورش در کشتی بونتی" نقش فلچرکریسچن ضعیف النفس را داشت. ساخت " بونتی " مصادف بود با قطع پیوند براندو با صاحبان هالیوود که از تاخیرهای طولانی در کار فیلم گله داشته و مدعی بودند که ناز و اداهای براندو مسبب آن است. حال چقدر این ادعا صحت داشته و روایت براندو از این ماجرا چه می باشد نکاتی است که همچنان در پرده ابهام است زیرا که این بازیگر به تدریج از افکار عمومی کنار کشیده و اغلب اوقات را در هاوایی می گذراند. در 1960 " سربازهای یک چشم" را کارگردانی کرد و در " تعقیب" و " انعکاس در چشمان طلایی" بازی کرد ، و سپس در 1972 در نقش دون کورلئونه در " پدرخوانده" ظاهر شد. هنگامی که آکادمی اسکار اورا به عنوان برنده برگزید ، وی زن سرخپوستی را برای گرفتن جایزه ، از جانب خود مامور کرد تا به این وسیله توجه عمومی را به وضع رقت بار سرخپوستان آمریکایی جلب کند. وی روز به روز بیشتر معطوف مسائل و مشکلات بشری شده و فیلم های اخیر او نشانگر این گونه تمایلات سیاسی و اجتماعی اوست:اینک آخرالزمان ، فرمول و فصل سفید خشک.براندو اینک عنوان بازیگر « متدیست و صاحب سبک » و افتخار همراهی با استنلی کووالسکی را پشت سر نهاده و در عالم حرفه ای که خود به آن چندان ارجی نمی نهد صاحب مقامی خدایگونه است!جایزه اسکار.نامزد دریافت جایزه اسکار در سال 1951 به خاطر " اتوبوسی به نام هوس"..نامزد دریافت جایزه اسکار در سال 1952 به خاطر"زنده باد زاپاتا"..نامزد دریافت جایزه اسکار در سال 1953 به خاطر" جولیوس سزار"..برنده اسکار بهترین بازیگر مرد در سال 1954 به خاطر " One The Waterfront"..نامزد دریافت جایزه اسکار در سال 1957 به خاطر" سایونارا"..برنده اسکار بهترین بازیگر مرد در سال 1972 به خاطر" The Godfather"..نامزد دریافت جایزه اسکار در سال 1973 به خاطر" آخرین تانگو در پاریس"..نامزد دریافت جایزه اسکار در سال 1989 به خاطر" A Dry White Season".

مارلون براندو ستاره افسانه ای سينما روز جمعه 2 ژوئيه در سن 80 سالگی پس از مدتها بيماری در بيمارستانی در لس آنجلس درگذشت.او در سال 1924 در ايالت نبراسکا به دنيا آمد. مادرش الکلی بود و پدرش زنباره ای که در کودکی خانواده اش را ترک گفت.براندو مدتی مدرسه نظامی رفت و بعد به کارهای مختلفی مشغول شد و نهايتا برای شرکت در کلاسهای بازيگری راهی نيويورک شد و نزد استادش، استلا آدلر متد استانيسلاوسکی را آموخت.مدتی بعد براندو به مدرسه بازيگری "اکتورز استوديو" که اليا کازان آن رامی چرخاند، راه پيدا کرد و در آنجا زير نظر لی استراسبرگ متد اکتينگ( روشی که بازيگر برای اجرای نقش بايد مدتی آن نقش را زندگی کند) را تکميل کرد.نمائی از فيلم اخرين تانگو در پاريساوپيشکسوت سبکی معروف به "متدی" بود که بلافاصله پس از او بازيگرانی مانند جيمز دين و مونتگومری کليفت و سالها بعد پل نيومن، داستين هافمن و رابرت دونيرو با درخشش خود اين سبک را در سينمای آمريکا تثبيت کردند.بازی او در نقش استنلی کووالسکی در نمايش اتوبوسی به نام هوس نوشته تنسی ويليامز و به کارگردانی اليا کازان در سال 1947 او را به يکی از بازيگران معتبر صحنه تئاتر آمريکا تبديل کرد.نخستين حضور براندو بر پرده سينما بازی در فيلم مردان ساخته فرد زينه مان در سال 1950بود. او برای آماده کردن نقشش در اين فيلم بيش از يک ماه خود را در بيمارستان بستری کرد. کاری که از ديد بسياری از بازيگران مجرب آن دوران مانند لارنس اليويه يا کلارک گيبل حماقت محض محسوب می شد.بازی در فيلم پدرخوانده دوباره براندو را به اوج شهرت رساندبراندو در سال 1952 در نسخه سينمائی نمايشنامه اتوبوسی به نام هوس در کنار ويوين لی بازی کرد که به عنوان يکی از بهترين آثار سينمائی آمريکا شناخته می شود.او در سالهای دهه 1950 در کنار جيمز دين و مونتگمری کليفت به يکی از ستاره های مشهور هاليوود بدل شد.شهرت او در سالهای پايانی دهه 1960 کمی افول کرد اما در دهه 1970 با درخشش در فيلم پدرخوانده بار ديگر نامش بر سر زبانها افتاد.اما مهمترين نقشی که در ابتدای فعاليت سينمائی اش بازی کرد فيلم در بارانداز ساخته اليا کازان بود که نخستين اسکار را برای براندو به ارمغان آورد.اما بازی درخشان براندو در فيلم پدرخوانده در سال 1972 شايد ماندگارترين نقش سينمائی باشد که يک بازيگر در طول تاريخ سينما بازی کرده است.چاقی مفرط در سالهای پايانی برای براندو بسيار دردسر آفرين بودفرانسيس فورد کاپولا کارگردان پدرخوانده برای متقاعد کردن تهيه کنندگان فيلم برای انتخاب براندو تلاش زيادی کرد چرا که عقيده داشتند زمان اين بازيگر ديگر گذشته است.براندو برای بازی در اين نقش دومين اسکار را بدست آورد که به نشانه اعتراض به نوع به تصوير کشيدن سرخپوستها درهاليوود، از پذيرفتنش سر باز زد و به جای خود يک دختر سرخپوست را برای گرفتن جايزه به روی صحنه فرستاد.پس از پدرخوانده دوباره نام براندو در جهان سينما مطرح شد. پس از اين بود که براندو در فيلمهای مطرحی مانند آخرين تانگو در پاريس، اينک آخر الزمان و آبگيرهای ميسوری بازی کرد.نقش کوتاه او در انتهای فيلم اينک آخرالزمان نيز از به ياد ماندنی ترين نقشهای تاريخ سينماست.شورش در کشتی بونتیبراندو برای بازی در نقش کوتاهی در فيلم سوپرمن بالاترين دستمزد آن زمان را گرفت.در سال 1991 يکی از يازده فرزند براندو به جرم قتل دوست خواهرش به پنج سال زندان محکوم شد.مدتی پيش مجله Premiere چاپ آمريکا، در يک رای گيری نقش دون کورلئونه( با بازی براندو) در فيلم پدرخوانده را به عنوان ماندگارترين شخصيت تاريخ سينما برگزيد.براندو يک بار هم در مقام کارگردان در پشت دوربين قرار گرفت. اين فيلم سربازهای يک چشم نام داشت که در سال 1961 ساخته شد.در آخرين فيلم، براندو داشت نقش خودش را بازی کرد. نام اين فيلم که به تازگی ساخته شده است برادوی : عصر طلائی است.براندو هفت بار نامزد دريافت اسکار شد که دوبار به او تعلق گرفت.
:فيلم نگاري مردان 1950اتوبوسي به نام هوس 1951زنده باد زاپاتا 1952جوليوس سزار 1953دزيره 1954وحشي 1954در بارانداز 1954مردها و عروسكها 1955چايخانه ماه اوت 1956سايونارا 1957شيرهاي جوان 1958فراري 1959سربازهاي يك چشم 1961شورش در كشتي بونتي 1962آمريكايي پليد 1963داستان تختخواب 1964نام رمز مريتوري 1965آپالوزا 1966تعقيب 1966ديدار مارلون براندو 1966كنتسي از هنگ كنگ 1967انعكاس در چشم طلايي 1967كندي 1968بسوزان 1969شب روز بعد 1969پدرخوانده 1972ولگرد نيمه شب 1972آخرين تانگو در پاريس 1973آبخيزهاي ميسوري 1976سوپرمن 1978اينك آخرالزمان 1979نبرد براي آمازون 1979فورمول 1980فصل سپيد و خشك 1989فرش من 1990كريستوفر كلمب 1992جيمي هاليوود 1994دون ژوان دو ماركو 1995جزيره دكتر مورو ۱۹۹۶شجاع ۱۹۹۷پول مفت ۱۹۹۸امتياز ۲۰۰۰

۱۳۸۷ فروردین ۲۷, سه‌شنبه

sweeney todd


شاهکار تیم برتون در ژانر جنایی مهیج موزیکال که جایزه بهترین فیلم گلدن گلوب و برنده یک اسکار 2007 شد،با بازی عالی جانی دپ،زیرنویس فارسی و کیفت خوبخلاصه فیلم:بنجامین بارکر آرایشگری است که در لندن قرن نوزدهم زندگی می کند و همسری جوان و زیبا و یک فرزند دختر نیز دارد . بارکر از شغلش راضی است و عاشق همسر و فرزندش می باشد اما قاضی تورپین که چشم به همسر او دارد ترتیبی می دهد تا بارکر متهم به یک جرم واهی شود و در دادگاه نیز او را محکوم به زندان می کند . دوران محکومیت بارکر در کشور اسپانیا شروع می شود اما او از زندان فرار کرده و به شهر باز می گردد . او از طریق خانم لاوت که در طبقه پایین سلمانی بارکر کافه دارد متوجه می شود که قاضی تورپین به همسرش تجاوز کرده و این باعث مرگ همسرش شده و اکنون قیومت دخترش نیز برعهده تورپین است . بارکر که تصمیم به انتقام گرفته....

اطلاعاتی در مورد زندگینامه جانی دپ .
جان کریستوفر دپ نام خود را به عنوان یکی از انعطاف پذیرترین فوق ستارگان عصر جدید هالیوود به ثبت رسانده است. بازیگری که هیچ گاه قابل پیش بینی عمل نمی کند و نقشهایی را می پذیرد که هم منتقدان و هم بینندگان را شگفت زده می کند.دپ که در سن ۱۵ سالگی تحصیل را به هدف خوانندگی موسیقی راک رها کرده بود با نقل مکان به لس آنجلس و به لطف نیکلاس کیج با بازی در فیلم "کابوس خیابان الم" (۱۹۸۴) پا به عرصه سینما گذاشت. هنرنمایی در مجموعه تلویزیونی "خیابان ۲۱ جامپ" (۱۹۸۷) او را به مرز ستارگی رساند. تیم برتن کارگردانی بود که با استفاده از جانی در فیلم "ادوارد دست قیچی" (۱۹۹۰) توانایی های او را به رخ جهانیان کشید. این دو در فیلم "اد وود" (۱۹۹۴) یک بار دیگر نیز با هم همکاری کردند و تحسین همگان را برانگیختند.عده بسیاری معتقدند تنها دپ می توانست نقش کاپیتان جک اسپارو را در فیلم "دزدان کارائیب: نفرین مروارید سیاه" (۲۰۰۳) آن طور که باید ایفا کند. آخرین اثر جانی دپ هم اکنون از همین مجموعه می باشد که فروش قابل توجهی تا کنون داشته.جانی دپ در سال ۱۹۸۳ با لوری آنی الیسن ازدواج کرد و دو سال بعد از هم جدا شدند. او هم اکنون همسر ونسا پارادیس خواننده و بازیگر فرانسوی می باشد که صاحب دو فرزند نیز می باشد.

بعد از خواندن این مطلب نظر خود را بدهید

سکسی









































عکس سکسی بالایی عکس کیری است که تو کس یک زن جنده رفته است این زن ایرانی است
لطفا جهت دیدن عکسها نظر خود را بدهید